MDS en isoleercel
De bipolaire stoornis gaat gepaard met een aantal kenmerkende ziekteverschijnselen. Als men de stoornis heeft en men bevindt zich in één van beide polen, depressie of manie, dan is het inzicht dat de patiënt in zichzelf heeft vaak ver te zoeken. Vooral in een manische periode is het gevoel van zelfvertrouwen heel groot: men wil dat gevoel vooral blijven houden. Gevolg is dat de kans groot is dat men in een psychose terecht komt en niet meer de werkelijkheid van waangedachten kan onderscheiden. Men gaat bijzondere, maar ook vaak gevaarlijke dingen doen, zowel voor zichzelf als voor de naasten.
In die situatie wordt door de behandelaar, of als men die nog niet heeft, door een onafhankelijk psychiater, meestal gekozen voor gedwongen opnamen, die gepaard kan gaan met het opsluiten in een isoleercel.
Je hoort niet veel mensen praten over opname in een isoleercel. Dat komt niet omdat opname niet vaak voorkomt, maar omdat men het zo snel mogelijk wil vergeten.
Vaak gaat opname gepaard met een trauma, en is het goed daar met de behandelaar naar te kijken. Een bezoek (ook vele jaren later) aan de isoleer kan genezend werken.
Zie ook PLUSminus nummer 1, maart 2000 en nummer 4, december 2000.


